خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کعبه گر ز دوست نبودی نشانه‌ایحاجی چه التفات نمودی به خانه‌ای؟
۲
مرغان آن هوا به زمین چون کنند میل؟تا در میان دام نبینند دانه‌ای
۳
بویی ز وصل اگر به مشامش نمی‌رسیدرغبت به هیچ موی نمی‌کرد شانه‌ای
۴
این کوشش و کشش همه بی‌کار چون بود؟عاقل چگونه دل بنهد بر فسانه‌ای؟
صفحهٔ ۱ از ۳