خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه پیکری؟ که ز پاکی چو گوهر نابیزهی، سعادت آن خفته کش تو هم خوابی
۲
نقاب طرهٔ شبرنگ زیر چهره چه سود؟که چون ستارهٔ روشن ز زیر می‌تابی
۳
دلم ز پستهٔ تنگ تو چون براندیشدبه چهر زرد و دم اشکهای عنابی
۴
بقای حسن چو گل چند روز می‌باشدبکوش تا مگر این چند روز دریابی
صفحهٔ ۱ از ۲