خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۸۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاد گردم که هر به ایامیقامتت را ببینم از بامی
۲
بی‌تو کارم به کام دشمن شدوز دهانت نیافتم کامی
۳
در جدایی تبم گرفت و تو خودننهادی به پرسشم گامی
۴
دشمنان از شراب وصل تو مستدوستان را نمیدهی جامی
صفحهٔ ۱ از ۲