خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۸۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تن و اندامت از گل خرمنیعالمی حسنی تو در پیراهنی
۲
دل که بالای تو و روی تو دیدکی فرود آید به سرو و سوسنی؟
۳
بی‌دهان همچو چشم سوزنتشد جهان بر من چو چشم سوزنی
۴
آنکه ببرید از من بیدل تراجان شیرین را جدا کرد از تنی
صفحهٔ ۱ از ۲