خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۸۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از مردم این مرحله دلساز نبینیدر طارم این قبه هم آواز نبینی
۲
تا کی زن و فرزند و برادر؟ که ازین قومجز خانه برو خانه برانداز نبینی
۳
زان عالم و از لذت آن چاشنیی جویسهلست گر آن نعمت و آن ناز نبینی
۴
فردا اگر از کلی احوال بپرسندآن روز کسی را تو سرافراز نبینی
صفحهٔ ۱ از ۲