خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ - وله غفرالله‌له
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد مانددرخت گل همه بیبرگ و بار خواهد ماند
۲
درین دو هفته نثاری نبینی اندر باغکه آب و سبزه به زیر نثار خواهد ماند
۳
نه طبع طفل چمن مستقیم خواهد شدنه دست شاهد گل در نگار خواهد ماند
۴
ازین قیاس تو در آدمی نگر، کو نیزنه دیر و زود درین گیر و دار خواهد ماند
صفحهٔ ۱ از ۴