خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - فی‌الموعظة و تخلصه فی‌النعت و المناقب
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش از نسیم گل دم عنبر به من رسیدوز نافه بوی زلف پیمبر به من رسید
۲
دل چون ز سر محرم اسرار انس شدآن سر سر بمهر مستر به من رسید
۳
وهمم ز ریگ یثرب قربت چو برگذشتاز ناف روضه نافهٔ اذفر به من رسید
۴
نوری، که در تصرف کس مدخلی نداشتدر صورت روان مصور به من رسید
صفحهٔ ۱ از ۶