خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - وله طاب‌الله ثراه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صوفی سرد نارسیدهچون پیر شدی جهان ندیده؟
۲
گفتی که: مرید پرورم منآه از سخن نپروریده!
۳
تو عام خری و عامیان خرایشان زتو خرخری خریده
۴
ببریده ز علم و بهر جاهیبا یک دو سه جاهل آرمیده
صفحهٔ ۱ از ۷