خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن را که چو تو نگار باشدبا خویشتنش چه کار باشد؟
۲
ناخوش نبود کسی که او رایاری چو تو در کنار باشد
۳
ناخوش چو منی بود که پیوستدل خسته و جان فگار باشد
۴
مزار ز من، اگر بنالمماتم‌زده سوکوار باشد
صفحهٔ ۱ از ۳