خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این درد مرا دوا که داند؟وین نامهٔ اندهم که خواند؟
۲
جز لطف توام که دست گیرد؟جز رحمت تو که‌ام رهاند؟
۳
بنمای رخت به دردمندیتا بر سر کوت جان فشاند
۴
آیا بود آنکه بی‌دلی رالطف تو به کام دل رساند؟
صفحهٔ ۱ از ۲