خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که او دعوی مستی می‌کندآشکارا بت‌پرستی می‌کند
۲
هستی آن را می‌سزد کز نیستیهر نفس صدگونه هستی می‌کند
۳
هر که از خاک درش رفعت نیافتلاجرم سر سوی پستی می‌کند
۴
دل که خورد از جام عشقش جرعه‌ایبی‌خبر شد، شور و مستی می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲