خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گهی درد تو درمان می‌نمایدگهی وصل تو هجران می‌نماید
۲
دلی کو یافت از وصل تو درمانهمه دشوارش آسان می‌نماید
۳
مرا گه گه به دردی یاد می‌کنکه دردت مرهم جان می‌نماید
۴
بپرس آخر که: بی تو چونم، ای جان،که جانم بس پریشان می‌نماید
صفحهٔ ۱ از ۲