خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ سوی خرابات نهادیم دگرباردر دام خرابات فتادیم دگربار
۲
از بهر یکی جرعه دو صد توبه شکستیمدر دیر مغان روزه گشادیم دگربار
۳
در کنج خرابات یکی مغ‌بچه دیدیمدر پیش رخش سر بنهادیم دگربار
۴
آن دل که به صد حیله ز خوبان بربودیمدر دست یکی مغ‌بچه دادیم دگربار
صفحهٔ ۱ از ۳