خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر ز حال من ناتوان دریغ مدارنظارهٔ رخت از عاشقان دریغ مدار
۲
اگر سزای جمال تو نیست دیده رواستخیال روی تو باری ز جان دریغ مدار
۳
به پرسش من رنجور اگر نمی‌آییعنایتی ز من ناتوان دریغ مدار
۴
ز خوان وصل تو چون قانعم به دیداریتو نیز این قدر از میهمان دریغ مدار
صفحهٔ ۱ از ۲