خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مطرب درد، پرده بنوازهان! از سر درد در ده آواز
۲
تا سوخته‌ای دمی بنالدتا شیفته‌ای شود سرافراز
۳
هین! پرده بساز و خوش همی سوزکان یار نشد هنوز دمساز
۴
دلدار نساخت، چون نسوزم؟سوزم، چو نساخت محرم راز
صفحهٔ ۱ از ۳