خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون تو کردی حدیث عشق آغازپس چرا قصه شد دگرگون باز؟
۲
من ز عشق تو پرده بدریدهتو نشسته درون پرده به ناز
۳
تو ز من فارغ و من از غم توکرده هر لحظه نوحه‌ای آغاز
۴
من چو حلقه بمانده بر در توکرده‌ای در به روی بنده فراز
صفحهٔ ۱ از ۲