خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کردم گذری به میکده دوشسبحه به کف و سجاده بر دوش
۲
پیری به در آمد از خراباتکین جا نخرند زرق، مفروش
۳
تسبیح بده، پیاله بستانخرقه بنه و پلاس درپوش
۴
در صومعه بیهده چه باشی؟در میکده رو، شراب می‌نوش
صفحهٔ ۱ از ۳