خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبند ای دل، بجز در یار خود دلامید از هر که داری جمله بگسل
۲
ز منزلگاه دونان رخت بربندورای هر دو عالم جوی منزل
۳
برون کن از درون سودای گیتیازین سودا بجز سودا چه حاصل؟
۴
منه دل بر چنین محنت سراییکه هرگز زو نیابی راحت دل
صفحهٔ ۱ از ۳