خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دل و جان عاشق زار توامکشتهٔ اندوه و تیمار توام
۲
آشتی کن بامن، آزرمم بدار،من نه مرد جنگ و آزار توام
۳
گر گناهی کرده‌ام بر من مگیرعفو کن، من خود گرفتار توام
۴
شاید ار یکدم غم کارم خوریچون که من پیوسته غمخوار توام
صفحهٔ ۱ از ۲