خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما، کانده تو نیاز داریمدست از تو چگونه باز داریم؟
۲
شادان به غم تو چون نباشیم؟کز سوز غم تو ساز داریم
۳
با سوز تو از چه رو نسازیم؟چون لطف تو چاره ساز داریم
۴
تیمار تو گرچه جان بکاهداز جانش، چو جان، نیاز داریم
صفحهٔ ۱ از ۳