خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که هر لحظه زار می‌گریماز غم روزگار می‌گریم
۲
دلبری بود در کنار مراکرد از من کنار، می‌گریم
۳
از غم غمگسار می‌نالموز فراق نگار می‌گریم
۴
دوش با شمع گفتم از سر سوزکه: من از عشق یار می‌گریم
صفحهٔ ۱ از ۲