خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دلتنگی به جانم با که گویم؟ز غصه ناتوانم، با که گویم؟
۲
ز تنهایی ملولم، چند نالم؟ز بی‌یاری به جانم، با که گویم؟
۳
به عالم در، ندارم غمگسارینمی‌دارم، ندانم با که گویم؟
۴
ز غصه صدهزاران قصه دارمولی پیش که خوانم؟ با که گویم؟
صفحهٔ ۱ از ۳