خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دوست، بیا، که ما توراییمبیگانه مشو، که آشناییم
۲
رخ بازنمای، تا ببینیمدر بازگشای، تا درآییم
۳
هر چند نه‌ایم در خور تولیکن چه کنیم؟ مبتلاییم
۴
چون بی‌تو نه‌ایم زنده یک دمپیوسته چرا ز تو جداییم؟
صفحهٔ ۱ از ۳