خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماهرویا، رخ ز من پنهان مکنچشم من از هجر خود گریان مکن
۲
ز آرزوی روی خود زارم مداراز فراق خود مرا بی‌جان مکن
۳
از من مسکین مبر یک‌بارگیمن ندارم طاقت هجران، مکن
۴
بی‌کسی را بی‌دل و بی‌جان مدارمفلسی را بی‌سر و سامان مکن
صفحهٔ ۱ از ۲