خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای حسن تو بی‌پایان، آخر چه جمال است این؟در وصف توام حیران، آخر چه کمال است این؟
۲
رویت چو شود پیدا ابدال شود شیداای حسن رخت زیبا، آخر چه جمال است این؟
۳
حسنت چو برون تازد، عالم سپر اندازدهستی همه در بازد، آخر چه جلال است این؟
۴
عشقت سپه انگیزد، خون دل ما ریزدزین قطره چه برخیزد؟ آخر چه قتال است این؟
صفحهٔ ۱ از ۴