خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای راحت روح هر شکستهبخشای به لطف بر شکسته
۲
بر جان من شکسته رحم آرکاشکسته‌ترم ز هر شکسته
۳
پیوسته ز غم شکسته بودماین لحظه شدم بتر شکسته
۴
ای بار غمت شکسته پشتمتو رخ ز شکسته برشکسته
صفحهٔ ۱ از ۳