خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای در میان جانم گنجی نهان نهادهبس نکته‌های معنی اندر زبان نهاده
۲
سر حکیم ما را در شوق لایزالیدر من یزید عشقش پیش دکان نهاده
۳
در جلوه‌گاه معنی معشوق رخ نمودهدر بارگاه صورت تختش عیان نهاده
۴
از نیست هست کرده، از بهر جلوهٔ خودوانگه نشان هستی بر بی‌نشان نهاده
صفحهٔ ۱ از ۳