خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در صومعه نگنجد، رند شرابخانهعنقا چگونه گنجد در کنج آشیانه؟
۲
ساقی، به یک کرشمه بشکن هزار توبهبستان مرا ز من باز زان چشم جاودانه
۳
تا وارهم ز هستی وز ننگ خودپرستیبر هم زنم ز مستی نیک و بد زمانه
۴
زین زهد و پارسایی چون نیست جز ریاییما و شراب و شاهد، کنج شرابخانه
صفحهٔ ۱ از ۳