خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا قم، واغتنم یوم التلاقیو در بالکاس وارفق بالرفاقی
۲
بده جامی و بشکن توبهٔ منخلاصم ده ازین زهد نفاقی
۳
مشعشعة اذا اسکرت منهافلا اضحوا الی یوم التلاقی
۴
ازان باده که اول دادی، ای دوستبده بار دگر، گر هست باقی
صفحهٔ ۱ از ۲