خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا، ز منت ملال تا کی؟مولای توام، دلال تا کی؟
۲
از حسن تو بازمانده تا چند؟بر صبر من احتمال تا کی؟
۳
بردار ز رخ نقاب یکباردر پرده چنان جمال تا کی؟
۴
از پرتو آفتاب رویتچون سایه مرا زوال تا کی؟
صفحهٔ ۱ از ۷