خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از غم دلدار زارم، مرگ به زین زندگیوز فراقش دل فگارم، مرگ به زین زندگی
۲
عیش بر من ناخوش است و زندگانی نیک تلخبی لب شیرین یارم، مرگ به زین زندگی
۳
زندگی بی‌روی خوبش بدتر است از مردگیمرگ کو تا جان سپارم؟ مرگ به زین زندگی
۴
هر کسی دارد ز خود آسایشی، دردا! که منراحتی از خود ندارم، مرگ به زین زندگی
صفحهٔ ۱ از ۳