خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا، قد طال عهدی بالوصالو مالی الصبر عن ذاک الجمال
۲
به وصلم دست گیر، ای دوست، آخربه زیر پای هجرم چند مالی؟
۳
یضیق من الفراق نطاق قلبیو یشتاق الفؤاد الی الوصال
۴
چه خوش باشد که پیش از مرگ بینم!نشسته با تو یک دم جای خالی
صفحهٔ ۱ از ۳