خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در جهان گر نه یار داشتمیبا جهان خود چه کار داشتمی؟
۲
دست کی شستمی به خون جگرگر به کف در نگار داشتمی؟
۳
گر نبردی قرار و آراممحالی، آخر قرار داشتمی
۴
ور مرا عشوه کمترک دادیقول او استوار داشتمی
صفحهٔ ۱ از ۲