خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرنه سودای یار داشتمیکی چنین ناله زار داشتمی؟
۲
ورنه غیرت دمم فرو بستیناله هر دم هزار داشتمی
۳
بر در دوست گر رهم بودیروز و شب زینهار داشتمی
۴
ور وصالش بساختی کارمبا فراقش چه کار داشتمی؟
صفحهٔ ۱ از ۳