خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که از لطف سراسر جانیجان چه باشد؟ که تو صد چندانی
۲
تو چه چیزی؟ چه بلایی؟ چه کسی؟فتنه‌ای؟ شنقصه‌ای؟ فتانی؟
۳
حکمت از چیست روان بر همه کس؟کیقبادی؟ ملکی؟ خاقانی؟
۴
به دمی زنده کنی صد مردهعیسیی؟ آب حیاتی؟ جانی؟
صفحهٔ ۱ از ۴