خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی بود کین درد را درمان کنی؟کی بود کین رنج را آسان کنی؟
۲
کی بسازی چارهٔ بیچاره‌ای؟بی‌دلی را کی دوای جان کنی؟
۳
کی برون آیی ز پرده آشکار؟چند روی خوب را پنهان کنی؟
۴
چند رو گردانی از سرگشته‌ای؟عاجزی را چند سرگردان کنی؟
صفحهٔ ۱ از ۳