خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه بود گر نقاب بگشایی؟بی‌دلان را جمال بنمایی؟
۲
مفلسان را نظاره‌ای بخشی؟خستگان را دمی ببخشایی؟
۳
عمر ما شد، دریغ! ناشده مابر سر کوی تو تماشایی
۴
با وصالت نپخته سوداییاز فراغت شدیم سودایی
صفحهٔ ۱ از ۳