خلوتی با هاتف اصفهانی

غزل شمارهٔ ۵۳

غزلیات

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

سرو قدی که بود دیدهٔ دلها به رهشنیست جز دیدهٔ صاحبنظران جلوه گهش

آه از آن شوخ که سرگشته به صحرا داردوحشیان را نگه آن آهوی وحشی نگهش

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)