خلوتی با هاتف اصفهانی
غزل شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گمشده‌دل کجات جویمدر دامِ کِه مبتلات جویم
۲
دیروز چو آفتاب بودیامروز چو کیمیات جویم
۳
ای مرغ ز آشیان رمیدهدر دامگه بلات جویم
۴
ای کشتهٔ غمزهٔ نکویاناز چشمِ کِه خونبهات جویم
صفحهٔ ۱ از ۲