خلوتی با هاتف اصفهانی
غزل شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کمان ابرو کند چون میل تیر انداختنناوک او را نشان می‌باید از جان ساختن
۲
سروران چون گو به پای توسنش بازند سرچون کند آن شهسوار آهنگ چوگان باختن
۳
داد مظلومان بده تا چند ای بیدادگررخش بیداد و ستم بر دادخواهان تاختن
۴
باغبان پرداخت گلشن را، اکنون باید به میدر چمن ز آیینهٔ دل زنگ غم پرداختن
صفحهٔ ۱ از ۲