خلوتی با هاتف اصفهانی
غزل شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو نی نالدم استخوان از جداییفغان از جدایی فغان از جدایی
۲
قفس به بود بلبلی را که نالدشب و روز در آشیان از جدایی
۳
دهد یاد از نیک بینی به گلشنبهار از وصال و خزان از جدایی
۴
چسان من ننالم ز هجران که نالدزمین از فراق، آسمان از جدایی
صفحهٔ ۱ از ۲