خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقد غمت که حاصل دنیا و دین ماستگنج خرابهٔ دل اندوهگین ماست
۲
یاد تو زود چون رود از دل که همرهشدر اولین قدم نفس آخرین ماست
۳
به خاک درگهت چه تفاوت اگر نهیمسر بر زمین که کوی بلا سرزمین ماست
۴
از کینه جوئی تو شکایت کنم چراکز شوخی آن چه نیست به یاد تو کین ماست
صفحهٔ ۱ از ۳