خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل چهره‌ای که مرغ دلم صید دام اوستزلفش بنفشه‌ایست که سنبل غلام اوست
۲
همسایه‌ام شده مه نو آن که ماه نوفرسوده خشتی از لب دیوار و بام اوست
۳
صیت سبک عیاری من در جهان فکندسنگین دلی که سکهٔ تمکین به نام اوست
۴
در مرده جنبش آید اگر خیزد از زمینآن فتنه زمان که قیامت قیام اوست
صفحهٔ ۱ از ۲