خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن که تابان ز سراپای توستجوهرش از گوهر یکتای توست
۲
ناز که غارتگر ملک دل استمملکت آشوب ز بالای توست
۳
غمزه که غارتگر ملک دل استمملکت آشوب ز بالای توست
۴
غمزه که جادوگر مردم رباستسرمه کش نرگس شهلای توست
صفحهٔ ۱ از ۳