خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب ای شمع طرب دوست که همخانهٔ توستهجر بال و پرما بسته که پروانهٔ توست
۲
من گل‌افشان کاشانه خویشم بسرشککه بخار مژهٔ جاروب کش خانهٔ توست
۳
من خود از عشق تو مجنون کهن سلسله‌امکه ز نو شهر بهم برزده دیوانهٔ توست
۴
دل ویران من ای گنج طرب رفته به باددل آباد که ویران شده ویرانهٔ توست
صفحهٔ ۱ از ۲