خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ظل همائی که بر او میل جهانی استمرغان اولی‌الاجنحه را خوش طیرا نیست
۲
در حسرت آن طایر بی‌بال و پر ماخوش دل شکن آهنگی و دل گاه فغانیست
۳
پر گرم مران ای بت سر کش که به راهتدر هر قدم افتاده ز پا سوخته جا نیست
۴
برتاب عنان خود ازین راه که رد پیدیوانهٔ بی دهشت گیرنده عنانیست
صفحهٔ ۱ از ۳