خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زبان خرد این نکته صریح است صریحکه نظر جز به رخ خوب قبیح است قبیح
۲
مدعای دل عشاق بتان می‌فهمندبه اشارات نهانی ز عبارات صریح
۳
آن که این حسن در اجزای وجود تو نهادمعنی خاص ادا کرد به الفاظ فصیح
۴
بر دل ریش چه شیرین نمکی می‌پاشیددر حدیث نمکین جنبش آن لعل ملیح
صفحهٔ ۱ از ۲