خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند عمرم در شب هجران به ماتم بگذردمرگ پیش من به از عمری که در غم بگذرد
۲
بی تو از عمرم دمی باقیست آه ار بعد ازینبر من از ایام هجران تو یکدم بگذرد
۳
هیچ دانی چیست مقصود از حیات آدمییکدمی کزعمر با یاران همدم بگذرد
۴
گر بگفت دوست خواهد از حریفان عالمیمرد آن بادش که می‌گفت از دو عالم بگذرد
صفحهٔ ۱ از ۲