خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی که بر دلم آن ماه پاره میگذردمرا شرارهٔ آه از ستاره میگذرد
۲
خراش دل ز سبک دستی کرشمهٔ اوبه نیم چشم زدن از شماره میگذرد
۳
دلم بر آتش غیرت کباب میگرددچو تیرش از جگرپاره پاره میگذرد
۴
ز رخش صبر و شکیبائی آن گزیده سوارپیاده میکندم چون سواره میگذرد
صفحهٔ ۱ از ۲