خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب که دولت من بی‌بقائیی نکندبهانه جوی من از من جداییی نکند
۲
ز دادخواه پرست آن گذر عجب کامروزبرون نیاید و تیغ آزماییی نکند
۳
چه دلخوشی بودم زان مسیح دم که مراهلاک بیند و معجز نماییی نکند
۴
برش ادا نکنم مدعای خود هرگزکه مدعی ز حسد بد اداییی نکند
صفحهٔ ۱ از ۲